Mijn werk richt zich op begeleiding bij organisatie- en levensvraagstukken voor wie bereid is dieper te kijken.
Werkelijke verandering vraagt meer dan nieuwe structuren of betere plannen. Ze vraagt bereidheid tot reflectie op leiderschap, verantwoordelijkheid en eigen patronen.
Veel van de problemen die we vandaag individueel en collectief ervaren, laten zich niet oplossen met meer analyse of beheersing. Wat ik in mijn werk steeds opnieuw tegenkom, is een verlies van contact met wat ons van binnen richting geeft.
We zijn sterk geworden in denken, plannen en controleren. Minder in luisteren, voelen en werkelijk aanwezig zijn. Dat verlies uit zich in stress, uitputting, leeg succes en vastlopende organisaties.
Mijn focus is op het herstellen van dat contact – niet als abstract idee, maar als concrete ervaring in het leven en werk van mensen.
Archetypen aan het woord
“Is dat niet waar we naar op zoek zijn: hoe laten we onze grootste potentie tot bloei komen?” vroeg de Koning zich af. “Dat is wel een grote opdracht die ik niet alleen kan vervullen. Daar heb ik anderen voor nodig.” En hij ging op zoek naar een wijze raad. De Magier, de Wijze, de Verzorger, de Ridder, de Zoeker werden uitgenodigd zich aan het hof te melden. “Ik hoop dat ik van hun archetypische verhalen kan leren. Verhalen geven betekenis aan wie we zijn en waarom we bepaalde doelen nastreven. Het laat ook zien hoe we gevangen zitten in onze eigen beelden en hoe dit de potentie van onszelf, van onze organisatie en van de grotere gemeenschap blokkeert. Ik ben er van overtuigd dat hun wijsheid en inzichten mij de weg wijzen, zodat mijn koninkrijk kan bloeien. Zo koning, zo koninkrijk. Van een enkeling, zoals de Nar, weet ik dat hij het onbenoembare niet uit de weg zal gaan. Gelukkig maar, alhoewel …….. dat zal niet altijd even leuk zijn. Maar groeit de lotusbloem juist ook niet in de modder?”
Noot: Omdat ik merk dat onze gedragingen en overtuigingen sterk beïnvloedt worden door onbewuste, collectieve patronen, reflecteer ik op archetypische beelden. We zijn geneigd het individu als een losstaande entiteit te zien, maar vergeten dat we deel zijn van een geheel. Daarmee spiegelt het gedrag van een individu ook de opvattingen van dat geheel. De tranen en de lach van een individu zijn ook de tranen en de lach van het collectief.